Polska Szkoła Podstawowa i Przedszkole w Karwinie - Základní škola a mateřská škola s polským jazykem vyučovacím v Karviné

Przedszkole

Artykuły i propozycje_dla_rodziców

RELAKS
Oto kilka zabaw dla relaksu. Zabawcie sie razem z dzieckiem.Takie zabawy są bardzo ciekawe i zarazem lubiane przez dzieci.

ŚLIMAK
Ślimak, ślimak, wystaw rogi,
(Dziecko siedzi zwrócone do nas plecami lub leży
na brzuchu.
Rysujemy palcem na plecach dziecka spiralę.)
dam ci sera na pierogi.
jak nie sera, to kapusty,
(Wewnętrzną stroną dłoni zataczamy coraz większe koła
na całych plecach.)
od kapusty będziesz tłusty.

ENTLICZEK PENTLICZEK
Entliczek pentliczek,
(Dziecko zwrócone do nas plecami.
Rysujemy na barkach dziecka pętelki i zawijasy.)
czerwony stoliczek,
a na tym stoliczku
(Rytmicznie gładzimy dziecko po plecach dłonią,)
pleciony koszyczek.
(kreślimy opuszkami palców kratkę.)

MAŁPY - Jan Brzechwa
(Dziecko siedzi zwrócone do nas plecami.)
Małpy skaczą niedościgle,
(Naśladujemy dłońmi na jego plecach skoki,
na przemian opierając je na przegubach i na palcach.)
małpy robią małpie figle .
(Z wyczuciem np pociągamy dziecko za ucho,
czochramy jego włosylekko łaskoczemy.)
Niech pan spojrzy na pawiana,
(Szybko obracamy dziecko tak, by twarzą było
zwrócone do nas, żartobliwie spoglądamy mu w oczy.)
co za małpa, proszę pana!

LIST DO BABCI
Kochana Babciu.
(Dziecko siedzi zwrócone do nas plecami, masujemy jego plecy-
wygładzamy papier
Piszemy palcem na plecach dziecka,)
KROPKA.
(z wyczuciem naciskamy plecy w jednym miejscu.)
Pisze Ci, że
(Kontynuujemy pisanie,
mam w domu kotka.)
KROPKA. z
(nów stawiamy kropkę.)
Kotek chodzi,
(Kroczymy palcami,)
kotek skacze,
(„skaczemy”, opierając dłoń na przemian
na przegubie i na plecach. )
kotek drapie,
(Delikatnie drapiemy dziecko po plecach,)
kotek chrapie.
(opieramy na nim głowę i udajemy chrapanie.)
Składamy list,
(Krzyżujemy ręce dziecka,)
naklejamy znaczek
(dotykamy jego czoła wewnętrzną stroną dłoni.)
i zanosimy na pocztę.
(Bierzemy dziecko na ręce i spacerujemy z nim.)

IDZIE, IDZIE
Idzie, idzie stonoga, stonoga, stonoga,
(Dziecko leży na brzuchu.
Spacerujemy palcami po jego plecach – „dużymi krokami”.)
a tu... noga! (Chwytamy dziecko za nogę,)

Idzie, idzie malec, malec, malec,
(wędrujemy po niej dwoma palcami
w kierunku stopy, stawiając drobne kroczki.)
a tu... palec! (Chwytamy dziecko za palec,)
Idzie, idzie koń, koń, koń,
(delikatnie, lecz zdecydowanie,
naciskamy jego plecy dłońmi zwiniętymi w pięści na przemian.)
a tu... dłoń!
(Chwytamy dziecko za dłoń,)
Leci, leci sowa, sowa, sowa,
(szybko muskamy jego rękę opuszkami palców,)
a tu... głowa! (ostrożnie)

SŁOŃ NA WYCIECZCE - Bolesław Kołodziejski
(Dziecko siedzi zwrócone do nas plecami.)
Szedł sobie słoń na wycieczkę,
( wyczuciem naciskamy jego plecy
wewnętrzną stroną na przemian.)
z tyłu na plecach miał teczkę, (Rysujemy palcem prostokąt,)
nos długi – trąbę słoniową i kiwał na boki głową.
(Ujmujemy głowę dziecka i ostrożni kołyszemy nią na boki.)
Wolno szedł słonik, szurając (Naciskamy plecy dziecka
wewnętrzną stroną dłoni na przemian;)
nogami jak wielkie kloce.
Tak ociężale jak... słonie
(naciskając dłońmi na przemian, wolno przesuwamy je wzdłuż kręgosłupa do góry.)
szedł sobie wolniutko po drodze.

IDZIE PANI, WIETRZYK WIEJE
Idzie pani: tup, tup, tup,
(Dziecko zwrócone do nas plecami.
Na przemian z wyczuciem stukamy w jego plecy opuszkami
palców wskazujących,)
dziadek z laską: stuk, stuk, stuk,
(delikatnie stukamy zgiętym palcem,)
skacze dziecko: hop, hop, hop,
(naśladujemy dłonią skoki, na przemian opierając ją
na przegubie i na palcach;)
żaba robi długi skok.
(z wyczuciem klepiemy dwie odległe części
ciała dziecka np. stopy i głowę)
Wieje wietrzyk: fiu, fiu, fiu,
(dmuchamy w jedno i w drugie ucho dziecka,)
kropi deszczyk: puk, puk, puk,
(delikatnie stukamy w jego plecy wszystkimi palcami.)
deszcz ze śniegiem: chlup, chlup, chlup,
(Klepiemy dziecko po plecach dłońmi złożonymi
w „miseczki”.)
a grad w szyby łup, łup, łup.
(lekko stukamy dłońmi zwiniętymi w pięści,)
Świeci słonko,
(gładzimy wewnętrzną stroną dłoni ruchem kolistym.)
wieje wietrzyk,
(Dmuchamy we włosy dziecka,)pada deszczyk.
(z wyczuciem stukamy opuszkami palców w jego plecy,)
Czujesz dreszczyk?( leciutko szczypiemy w kark.)

LOGOPEDIA
Okres przedszkolny jest okresem intensywnego rozwoju mowy. Dziecko rozpoczynające naukę w klasie I powinno mieć mowę opanowaną pod względem dźwiękowym. Jednak w praktyce wygląda to zupełnie inaczej. Rozwój mowy postępuje równolegle z rozwojem motoryki narządów artykulacyjnych. Dziecko ćwiczy je od najmłodszych lat podczas czynności ssania, połykania, żucia… W ten sposób język przygotowuje się do wymowy głosek środkowojęzykowych, wargi do dwuwargowych. Oto pe ćwiczeń do usprawniania narządów artykulacyjnych.

Ćwiczenia artykulacyjne:

Ćwiczenia języka:
- wysuwanie i chowanie języka do jamy ustnej /usta szeroko otwarte/,
- wysuwanie języka – język szeroki i wąski; kierowanie języka w kąciki ust: w prawo i w lewo,
- mlaskanie środkiem języka, mlaskanie czubkiem języka, przyssanie języka do podniebienia przy
szeroko otwartych ustach,
- opuszczanie języka przy szeroko otwartych ustach na brodę a następnie unoszenie go do nosa,
- przy szeroko otwartych ustach kierowanie języka do kącików ust (raz z lewej, raz z prawej strony),
- zrobienie z języka wąskiego grotu,
- rozpłaszczanie języka (język płaski, szeroki jak łopata),
- unoszenie języka do podniebienia (głoska l na spacerze),
- oprzeć język o dolne zęby, wybrzuszyć go tak, aby górne żeby skrobały grzbiet języka,
- podnoszenie, zawijanie brzegów języka do góry (rynienka, rulonik, nerka),
- oblizywanie językiem warg przy otwartych ustach,
- wysuwanie i cofanie języka przez zwarte zęby – zęby masują język,
- oblizywanie językiem zębów (dolnych, górnych, liczenie ich),
- wypychanie policzków językiem przy zamkniętych ustach (raz z lewej, raz z prawej strony).

Ćwiczenia warg:
- szerokie otwieranie i zamykanie ust,
- zaciskanie warg,
- złączyć wargi płasko, następnie rozciągnąć je przez cofniecie kącików ust (jak przy samogłosce „i”)
- zakrywanie wargi górnej wargą dolną,
- dolna wargą zasłonić dolne żeby, górną wargą górne zęby,
- zakrywanie wargi dolnej wargą górną,
- nagryzanie warg zębami,
- przesuwanie zamkniętych warg na boki,
- dmuchanie przez złączone wargi,
- nadymanie policzków,
- mocne rozciąganie ust (jak przy głosce e), a następnie mocne ściąganie warg (jak przy głosce u),
- gwizdanie,
- przepychanie powietrza wewnątrz zamkniętej jamy ustnej,
- cmokanie,
- parskanie.

Ćwiczenia podniebienia miękkiego:
- ziewanie (z opuszczoną nisko dolną szczęką)
- kaszlenie z wysuniętym lekko do przodu językiem
- naśladowanie płukania gardła (gulgotanie)
- naśladowanie połykania pastylek
- naśladowanie chrapania na wdechu i wydechu
- wciąganie policzków
- zaciskanie na przemian dziurki nosa (w tym czasie oddychanie następuje wolną dziurką)
- wszelkiego rodzaju gry na instrumentach dętych (trąbki, piszczałki, gwizdki, organki).

Świetną zabawą jest: (nie znam jej źródła) „Bajka o Babie”
Pewnego dnia baba, która mieszka u każdego w buzi robiła wielki porządki. Najpierw umyła dokładnie ściany – przesunięcie języka w stronę policzków (ich wewnętrznej powierzchni) i dokładnie umyjcie jedną, a potem drugą ścianę. Potem umyła sufit – język przesuwamy do podniebienia i wykonujemy tę samą czynność. Podłoga też była brudna, więc umyła ją bardzo dokładnie – opuszczony jak najniżej język myje dolne dziąsła. Okna też musiały zostać umyte. Najpierw umyła ich stronę zewnętrzną, a potem od środka – język wędruje po stronie zewnętrznej zębów, a potem po stronie wewnętrznej. Część okien była otwarta – szczerby po wypadniętych zębach – więc ich nie umyła. Potem umyła schody w przedsionku – język przesuwa się w stronę dolnej wargi i wysuwa na brodę. Komin też musiał zostać wyczyszczony – język wysuwa się w kierunku wargi górnej i nosa. Kiedy spostrzegła z okna przechodzącą sąsiadkę pomachała jej ściereczką – język wędruje z jednego kącika ust do drugiego (zwracamy przy tym uwagę, aby usta dziecka były szeroko otwarte). Na koniec wytrzepała dywany – wyciągnij język, pochyl głowę w dół i nią potrząśnij. W ten sposób dom został wysprzątany.

Ćwiczenia oddechowe:
- dmuchanie na piłeczkę pingpongową (lekko, mocno),
- chłodzenie gorącej zupy,
- dmuchanie na płomień świecy (koniecznie z zachowaniem ostrożności i pod opieką osoby dorosłej)
leciutko tak, aby płomień drgał ale nie zgasł,
- zdmuchiwanie mlecza,
- dmuchanie na wiatraczki, skrawki papieru, waciki, piórka,
- odtajanie zamarzniętej szyby,
- zabawy z rurką lub słomką i wodą w szklance,
- lokomotywa oddaje nadmiar pary: szszszsz, ffffffffff,
- zabawy w naśladowanie np. śmiechu różnych osób (pana ho-ho, ho; pani ha- ha, ha; dziecka-hi-hi, hi),
- wypuszczanie powietrza z balonika,
- liczenie na wydechu jeden, dwa, trzy, cztery, pięć ...

"Dekalog dla rodziców"
• Nie upokarzaj dziecka, bo ono - tak jak ty - ma silne poczucie godności.
• Staraj się nie stosować takich metod, których sam w dzieciństwie nie akceptowałeś.
• Pozwalaj dziecku dokonywać wyboru najczęściej jak możesz.
• Jeżeli zachowałeś się wobec dziecka niewłaściwie, przeproś go i wytłumacz się. Nie bój się utraty autorytetu, dziecko i tak wie, kiedy popełniasz błędy.
• Nigdy nie mów źle o dziecku, w szczególności w obecności innych osób.
• Nie mów: "zrobisz to, bo ja tak chce!" - jeżeli musisz czegoś zabronić, zawsze to uzasadnij.
• Jeśli wydajesz polecenia dziecku, staraj się nie stać nad nim i mówić "z góry swego autorytetu".
• Nie musisz być za wszelka cenę konsekwentny, nie musisz być w zgodzie z innym dorosłym (rodzicem) przeciwko dziecku, jeżeli wiesz, ze on nie miał racji.
• Gdy nie wiesz jak postąpić, pomysł, jak ty poczułbyś się będąc dzieckiem.
• Staraj się być czasem adwokatem własnego dziecka.

web © 2008-18 MM Sound & Global Net